Czy każda inwestycja musi się kończyć procesem?

29.11.2017
Aleksandra Płudowska
artImg

Od 1 czerwca 2017 r. obowiązują nowe reguły odpowiedzialności Inwestorów i Generalnych Wykonawców za zapłatę wynagrodzenia należnego podwykonawcy z tytułu wykonanych przez podwykonawców robót budowlanych. Pojawia się zatem pytanie, w jaki sposób nowelizacja Kodeksu cywilnego wpłynęła (i czy w ogóle wpłynęła) na ustawę – Prawo zamówieniach publicznych, a w konsekwencji na sytuację podwykonawcy w zamówieniach publicznych.

Zmiany w Prawie zamówień publicznych w kontekście podwykonawców

O tym, w jaki sposób zmodyfikowane zostały reguły odpowiedzialności stron procesu inwestycyjnego określone w art. 647 (1) Kodeksu cywilnego pisaliśmy TUTAJ. Obecnie skupimy się na ewentualnym wpływie nowelizacji na ustawę – Prawo zamówień publicznych. W ustawie z 7 kwietnia 2017 r. o zmianie niektórych ustaw w celu ułatwienia dochodzenia wierzytelności ustawie – Prawo zamówień publicznych został poświęcony jeden artykuł (art. 7), którym zmieniono brzmienie zaledwie jednego ustępu tj. ust. 8 art. 143c PZP, który obecnie stanowi, że „do solidarnej odpowiedzialności zamawiającego, wykonawcy, podwykonawcy lub dalszego podwykonawcy z tytułu wykonanych robót budowlanych stosuje się przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny, jeżeli przepisy ustawy nie stanowią inaczej.”. Pozostałe zapisy nie uległy zmianie. Powyższa regulacja potwierdza, że uregulowania poświęcone podwykonawcy w zamówieniach publicznych mają charakter nadrzędny nad zapisami Kodeksu cywilnego.

Kontekst zmiany brzmienia art. 143c ust. 8 PZP

Chcąc pokazać, dlaczego ustawodawca zdecydował się na znowelizowanie akurat ust. 8 art. 143c PZP należy w pierwszej kolejności przypomnieć, że szczegółowe zasady dotyczące podwykonawcy w zamówieniach publicznych zostały przewidziane dopiero ustawą z dnia 8 listopada 2013 r. o zmianie ustawy Prawo zamówień publicznych. W uzasadnieniu do projektu tamtej zmiany podkreślano, że „w sprawach zapewnienia zapłaty wynagrodzenia podwykonawców oraz dalszych podwykonawców, które wynikają z zawartych umów o podwykonawstwo, będą miały zastosowanie projektowane przepisy. Proponowane przepisy nie odnoszą się m.in. do kwestii solidarnej odpowiedzialności inwestora i wykonawca za zapłatę wynagrodzenia za roboty budowlane wykonane przez podwykonawcę, w konsekwencji zagadnienie te będzie oceniane w świetle przepisów Kodeksu cywilnego” (zob. uzasadnienie do projektu ustawy z dnia 8 listopada 2013 r. o zmianie ustawy Prawo zamówień publicznych).

Ustęp 8 art. 143c PZP w brzmieniu sprzed nowelizacji stanowił, że „przepisy art. 143a-143d nie naruszają praw i obowiązków zamawiającego, wykonawcy, podwykonawcy i dalszego podwykonawcy wynikających z przepisów 647 (1) ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny.” Zapis ten mógł więc budzić pewne wątpliwości interpretacyjne, choć przyznać należy, że relację zapisów Kodeksu cywilnego do Prawa zamówień publicznych dotyczących podwykonawcy w zamówieniach publicznych, zgodnie z intencją ustawodawcy, należało rozpatrywać z uwzględnianiem art. 139 PZP, zgodnie z którym do umów w sprawach zamówień publicznych stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego, jeżeli przepisy PZP nie stanowią inaczej. Najnowsza nowelizacja stanowi więc swego rodzaju doprecyzowanie już wcześniej istniejącej relacji przepisów ustawy – Prawo zamówień publicznych do art. 647(1) Kodeksu cywilnego.

Podwykonawcy w zamówieniach publicznych, czyli art. 143a-143d PZP

Sytuacja podwykonawcy w zamówieniach publicznych, a także obowiązki, jakie w związku z chęcią wykonywania zamówienia publicznego przy pomocy podwykonawców spoczywają na wykonawcy oraz na zamawiającym z całą pewnością wymagają szerszego omówienia. W tym jednak miejscu jedynie sygnalizacyjnie wskazać należy, że art. 143a-143d PZP przewidują m.in. obowiązek przedkładania zamawiającemu projektu umowy podwykonawczej, do której zamawiający może zgłosić zastrzeżenia, maksymalne terminy na zapłatę wynagrodzenia podwykonawcy, obowiązek przedkładania poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii zawartej już umowy o podwykonawstwo, której przedmiotem są roboty budowlane, do której zamawiający może zgłosić sprzeciw. Ustawa – Prawo zamówień publicznych zawiera także zapisy dotyczące umów dostaw lub usług, zasad dokonywania bezpośredniej zapłaty wynagrodzenia podwykonawcy lub dalszemu podwykonawcy a także szczegółowe obowiązki, jakie spoczywają na zamawiającym przy konstruowaniu umowy o zamówienie publiczne na roboty budowlane w zakresie dotyczącym podwykonawców.

Podsumowanie

Odpowiadając na kluczowe dla tego wpisu pytanie, czy nowelizacja art. 647(1) Kodeksu cywilnego wpłynęła na sytuację podwykonawcy w zamówieniach publicznych, a tym samym czy zmianie uległa relacja tego przepisu prawa do art. 143a-143d PZP należy odpowiedzieć krótko – nie. O tym, w jaki sposób kształtować się będą relacje pomiędzy zamawiającym, wykonawcą inwestycji realizowanej w reżimie zamówień publicznym i zgłaszanym przez wykonawcę podwykonawcą, o obowiązkach jakie w związku z tym będą spoczywały na zamawiających, decydować będą w dalszym ciągu przepisy ustawy – Prawo zamówień publicznych.

Radca prawny

Aleksandra Płudowska

Aleksandra Płudowska

radca prawny
Absolwentka Wydziału Prawa, Administracji i Ekonomii Uniwersytetu Wrocławskiego, oraz Institut d’Études Politiques- Sciences Po Strasbourg, aplikację radcowską odbywała w Okręgowej Izbie Radców Prawnych we Wrocławiu, radca prawny od 2017 r., z kancelarią CASUS IURIS związana od 2014 r. do 2019 r.

Czy każda inwestycja musi się kończyć procesem? Casus Iuris Radca Prawny Wrocław

Casus Iuris 2020Korzystanie ze strony oznacza akceptację wykorzystywania plików "cookies".